|
Koloseum zostało zbudowane za panowania Wespaziana i odsłonięte w 80 r. n.e. przez Tytusa. Przód ma 50 m wysokości a wewnętrzna arena w kształcie elipsy ma 86 m na 54 m. Amfiteatr mógł pomieścić 50.000 widzów, był przykryty ogromną płachtą (velarium) by chronić ludzi przed słońcem. Większość widzów oglądała walki gladiatorów (munera). Ci, zwani Reziari walczyli przy pomocy siatek i trójzębów, Sanniti krótkimi mieczami a Traci tarczami i mieczykami. Ponadto, odbywały się też walki ludzi z dzikimi zwierzętami ( venationes) oraz z chrześcijańskimi męczennikami aż do momentu, kiedy Konstantyn uczynił chrześcijaństwo oficjalną religią cesarstwa w 313 r.
Prawdopodobnie arena była nawet zatapiana, by mogły się na niej odbywać sceny bitew morskich. Koloseum było odbudowywane wiele razy; przez pożary, trzęsienia ziemi, powodzie aż do panowania Teodora w IV w, kiedy nie było już dłużej używane.
W późnych latach cesarstwa Koloseum stało się miejscem polowań, a w średniowieczu zostało zamienione w jedną z fortec rodziny Frangipane i było źródłem materiałów. Ponieważ wiele kamieniołomów zostało zamkniętych w tamtych czasach, żeby nadrobić niedobór marmuru, plądrowano wiele starożytnych zabytków. Dziury, które wciąż widać na dziełach kamieniarskich są pozostałością po okradaniu z żelaznych haków, które łączyły kamienne bloki.
Papież Benedykt XIV uczynił amfiteatr świętym miejscem by uczcić pamięć chrześcijańskich męczenników, którzy zmarli tutaj w 1700 r. Koloseum było miejscem Via Crucis, które do dziś się tu odbywa. Pierwsze prace renowacyjne miały miejsce w 1800 r., wtedy to Koloseum było porośnięte dziką roślinnością a jednak urok rzymskich ruin przyci±gał wielu turystów. Nawet piwnice pod areną ujrzały światło dzienne. W tym miejscu w przeszłości wszystkie niezbędne przygotowania do walk miały miejsce.
|
